بهترین مطالعات من

نوروز بزرگترین جشن ایرانیان است. این جشن در روز هرمزد از ماه  فروردین برگزار می شود. ایرانیان اولین روز از هر ماه را به نام خداوند می نامیدند و روز هرمزد (اهورا مزدا) روز خجسته و شادی بخشی برای مردم ایران بوده است.

 


 


ادامه مطلب
نوشته شده در ۱۳۸۸/۱٢/٢٥ساعت ٩:۱٤ ‎ق.ظ توسط شازده نظرات () |

یکی از جشن های پر هیجان و کهن ایرانی جشن سوری بوده است که در پایان سال برگزار می شد و امروزه در چهارشنبه آخر سال برپا می شود که به چهارشنبه سوری مشهور است. سور به معنای سرخ است و چون آتش به رنگ سرخ می باشد، این جشن را جشن آتش می خواندند.

امروزه چهارشنبه سوری با پریدن از روی هفت خرمن آتش و هنگام غروب برگزار می شود. ایرانیان بیشتر در شب و یا در هوای ابری آتش می افروختند چرا که در روز آفتابی، خورشید به عنوان نماد روشنایی و مظهری از خداوند به شمار می آمد.امروزه بکار بردن جمله (( سرخی تو از من زردی من از تو)) هنگام پریدن از آتش، یک سنت جدید است چرا که نیاکان ما هرگز ضعف و ناتوانی خود را به آتش نمی سپردند.

یکی از دلایل برپایی جشن سوری آن است که می گویند در این روز زرتشت، در سال 1725 پیش از میلاد، حساب تقویم گاهشماری جهان را بوجود آورد، این نظریه از آنجا که ایرانیان مردمی اهل نجوم و کیهان شناسی بودند، دور از ذهن نمی باشد.

اما دلیل اسطوره ای برپایی جشن سوری همان حکایتی است که فردوسی بزرگ آنرا در شاهنامه به تفصیل بیان کرده است. در شاهنامه آمده است، سیاوش شاهزاده ایرانی و فرزند کیکاووس  در این روز به دست افراسیاب تورانی ، کشته شد و یک روز پس از مرگ سیاوش، فرزندش کیخسرو بدنیا آمد.

سیاوش برای اثبات بی گناهی خود، وادار شد که از خرمن آتش بگذرد. او به سلامت از آتش بیرون آمد اما افراسیاب به ناحق خون او را می ریزد.

در سوگ سیاوش تا سده سوم هجری در شهر بخارا و سغد، مراسم عزاداری و سوگ سرود، برای کشته راه میهن، برگزار می شد. و مردم به یاد خون به ناحق ریخته سیاوش پیراهن خود را نیز به صورت نمادین خونین م یکردند و غذا و نذری می دادند.

اما از آنجا که در آیین زرتشت، عزاداری و سوگواری وجود ندارد، همه ساله به یاد گذشتن سیاوش از خرمن آتش ، مراسم نمادین سوری برپا می شد و مردم از کنار خرمن های آتش عبور می کردند.

 


منبع: ستارگان پارسی.محمد امین حدیدی ١٣٨٧

 

 

پی نوشت: امروزه جشن چهارشنبه سوری به انحطاط و بیراهه کشیده شده است و تمام زیبایی های باستانی این جشن در میان صدای کر کننده بمب و نارنجک های دست ساز کودکان و جوانان ، غریب و مهجوری مانده است. اگر اطلاع رسانی درستی از این جشن ملی وجود داشته باشد، چهارشنبه سوری، همچون دهه های گذشته با سادگی و آرامش خاص خود برگزار می شود.

 

پی نوشت 2: به یاد فیلم سینمایی آواز قو افتادم و جمله ی پر معنای جمشید هاشم پور در این فیلم که خطاب به دوست و همکارش می گفت: نسل ما تمام هیجاناتش را در انقلاب و جنگ  ریخت و بزرگ شد. نسل امروز هیجاناتش را کجا تخلیه کند؟

 

نوشته شده در ۱۳۸۸/۱٢/٢۳ساعت ٩:٠٩ ‎ق.ظ توسط شازده نظرات () |

دریا سالار آرتمیس نخستین زن دریانورد ایران است که به درجه دریاسالاری رسید. در جنگ سالامین که میان نیروی دریایی ایران و یونان درگرفت، آرتمیس، در سخت ترین وضع موجود ، با هوش و درایت خود نیروی دریایی ایران را از خطر نابودی در آن جنگ نجات داد و نشان دریاسالاری خود را از خشایار شا دریافت کرد. او همچنین نخستین بانوی دریانورد جهان است که سمت فرماندهی دریایی را در اختیار داشت. در نبرد ایران و یونان ، خشایارشا، پنج ناو جنگی را تحت فرماندهی این بانوی دلاور ایرانی قرارداد.

نیروی زمینی ایران متشکل از هشتصد هزار پیاده و هشتاد هزار سواره و نیروی دریایی با 1200 ناو جنگی و 300 کشتی ترابری ، موفقیت های چشمگیری را در انجام وظایف نظامی از خود نشان دادند. نقش دریاسالار آرتمیس در این نبرد بسیار حساس و مهم بوده است. به افتخار این بانوی دلاور، نیروی دریایی ایران در دهه چهل خورشیدی، یک ناو جنگی را به نام او مزین کرد.

 

منبع:ستارگان پارسی ایران باستان.محمد امین حدیدی.1387

 

نوشته شده در ۱۳۸۸/۱٢/۸ساعت ۱:۱٩ ‎ب.ظ توسط شازده نظرات () |

Design By : nightSelect.com