بهترین مطالعات من

رالف والدو امرسون، فیلسوف امریکایی، تاثیر عظیمی بر فرهنگ امریکایی داشته است. تاکیدی که وی بر «اتکا بر خویشتن» دارد ذهنیت شاعران و نویسندگان و هنرمندان امریکایی زیادی را تحت تاثیر قرار داده است؛ والت ویتمن، هنری تورو، نیچه، هنری جیمز، و دیگران.
 
از دید امرسون، دوستی دارای دو مولفه است؛ حقیقت و عطوفت. امرسون به عطوفت اهمیت بیش‌تری می‌داد چرا که معتقد بود از دل همین عطوفت می‌توان به حقیقت رسید. اما منظور امرسون از حقیقت چیست؟ دوستان به یک‌دیگر کمک می‌کنند تا به حقیقتی که بیرون از آن‌ها قرار دارد نزدیک شوند، حقیقتی که درباره‌ی جهان است.
 
دوست، واقعی‌ترین چیزی است که بیرون از فرد وجود دارد و به فرد کمک می‌کند تا خویشتن خویش را بشناسد. یعنی دوست به فرد کمک می‌کند تا خود را واقعی‌تر احساس کند؛ یعنی دوست همان «من»ی است که بیرون از من قرار گرفته است. بنابراین یک عریانیِ فکری بین دو دوست جریان دارد؛ بین آن دو هیچ ترس و وحشتی وجود ندارد چرا که می‌توانند با خیال راحت هر چیزی را که خواستند به یک‌دیگر بگویند.
 
امرسون از فاصله‌ی بین دوستان حرف می‌زند. وی می‌گوید دو دوست علاقه‌ی شدیدی دارند که این فاصله را از بین خودشان بردارند. اما چه بخواهیم و چه نخواهیم فاصله‌ها وجود داشته و دارند. یعنی فاصله گریزناپذیر است. پس دو دوست باید این فاصله را بشناسند، بپذیرند، و از آن به‌عنوان یک امتیاز استفاده کنند. انسان‌ها، حتی دوستان، موجوداتی جدا از هم هستند؛ یعنی هر انسانی زندگی و خودآگاهی و مرگ خویش را دارد.

( به نقل از سایت گفتمگفت/فرهادجعفری)

نوشته شده در ۱۳۸٩/۱٠/٦ساعت ۱۱:٠۸ ‎ق.ظ توسط شازده نظرات () |

Design By : nightSelect.com